جام نما

پ1-هرمنوتیک به معنای پرده برداشتن از چیزی وتوضیح دادن که در مورد قر آن در واقع معادل واژه تفسیر می باشد.در تفسیر هدف این است که از ظاهر دریچه ای به باطن گشوده شود تا جمود بر ظاهر پیش نیاید اما در هرمنوتیک جهت بر عکس میشودچنانچه دیباج می نویسد:ظاهر متن قرآن مرجع اجتهادتفسیر ماست و بر خلاف عقیده کسانی مانند ابو زید باطن قرآن مرجع اجتهاد و تفسیر نیست مگر از آن رو که ظاهر قرآن قابل تفسیر می گردد در تفسیر صادقانه این تمایل وجود دارد که از ظاهر قرآن به باطن قرآن رود و همین میل هرمنوتیکی از باطن به ظاهر قرآن است که فهم تاریخی از آن را ممکن می سازد.بدون استقرار باطن در ظاهر هیچ فر صتی برای فهم در اعصار بوجود نمی آید.چنانچه متن قرآنی را تنها به مثابه ظاهر متن ملاحظه کنیم چار ه ای جز طریقه اشعری نمی ماند اما چنانچه به درستی متن قرآنی را اعم از ظاهر به باطن آن بدانیم راه برای فهم تدریجی و تاریخی و یک اجتهاد مستمر باقی می ماند.
پ 2)با توجه به بازخوانی مطالب بالا هرمنوتیک همان تاویل است نه تفسیر یعنی تاویل همان نشانه ورود به تفسیراستبه عنوان مثال :تاویل معنای باطنی وغیر ظاهری آیه است که از گذرگاه لفظ می گذرد.از نظر علامه :حقایقی از هستی در طبیعت یا ماوراء طبیعت وجود دارد که ظاهر الفاظ توانایی رساندن آن مفاهیم بلند مرتبه را ندارندوتنها الفاظ حاکی از آن حقایق که همان تاویل می باشد هستند لذا تاویل با اینتعبیر صرف فهم وقرائت نیست و با هرمنوتیک مساوق نمی باشد.

پ3)پیامبر اکرم (ص) در مورد حضرت علی (ع)

جواب سوال اول:منظور معنای باطنی قرآن کهدر طول معنای ظاهری قرار می گیردوحقیقت خارجی که قرآن در معارف وشرایع وسایر بیاناتش بدان مستند است .
جواب سوال دوم:امامان معصوم ما هرگونه تاویل ناروایی را در مورد قرآن مردود دانسته ان وهمه تاویلات باطل غلات .باطنیه.فلاسفه .معتزله.اشاعره را رد کرده اند وتاویل رابر اساس مبانی سه گانه قرآن وسنت صحیح وعقل دانسته اند.
جواب سوال سوم:پیامبر (ص)خطاب به حضرت علی (ع)فرموده اند.